UV Flexodruk

Flexografie is een hoogdruktechniek en wordt gebruikt bij het bedrukken van folies, (golf)kartonnage en etiketten industrie.

Het te bedrukken beeld wordt via een kunststof drukplaat (polymeer plaat) overgebracht op het substraat, net als bij b.v. boekdruk.

Omdat de kwaliteit van dit type druktechniek minder is, wordt deze druktechniek veelal ingezet voor verpakkingsdrukwerk.
Echter met de opkomst van lasertechnieken is de kwaliteit het laatste decennia aanzienlijk vooruitgegaan. Met lasertechniek wordt het drukbeeld (in)direct op de drukplaat aangebracht wat ten goede komt van de scherpte van je uiteindelijke bedrukking. Men kan, zo gezegd, een hogere resolutie verwerken op de plaat t.o.v. de al oude plaatprocessing met films.

Het grote voordeel van deze techniek is dat de inktoverdracht tamelijk constant is en dat er op hoge snelheden geproduceerd kan worden (tot wel 300 m/min.).

Het transport van de inkt verloopt via een gerakelde anilox cilinder (zie ook schematekening).
De anilox, ook wel rasterwals genoemd, is middels een laser voorzien van napjes welke zich vullen met inkt. Door de anilox te rakelen verdwijnt de overtollige inkt. Hierna wordt de inkt getransporteerd op het drukcliché (kunststof polymeer drukplaat), alwaar het vervolgens op het substraat gedrukt wordt.

De diepte en vorm van de napjes (aantal Lin/cm) bepalen grotendeels de laagdikte waarin uiteindelijk gedrukt wordt. Dit wordt ook wel scheppend volume van de anilox genoemd, uitgedrukt in cc/m2.

Afhankelijk van drukpers, type substraat, kwaliteitseisen etc. kan er in deze techniek met water-, oplosmiddel- of UV-drogende inkt gewerkt worden.